Het is ’s morgens vroeg 7 uur en we verzamelen bij het postkantoor. De grachtenrace van Amsterdam staat vandaag op het programma. Het weer lijkt goed en zo is ook de sfeer in het busje. Er wordt gezongen en gelachen, dus voor dat we het wisten waren we al in Amsterdam.

Waar we trouwens in een keer naar de takelplaats reden; zonder zoals in voorgaande jaren heel Amsterdam al bekeken hadden.

Het takelen verloopt zonder problemen en om een uur of tien komen we, dankzij een sleepje van de organisatie, aan bij het start gebied van de wedstrijd.

Na de inschrijving en nog een gezamenlijk bakje koffie maken we ons klaar voor de grote grachtenrace. Na het aanmoedigen van de wetter-spetters, die als een van de eersten mochten starten, gaan wij ook van wal. Het zonnetje schijnt al lekker en wij maken de spieren even los tijden het inroeien.

Het is half 12 geweest en ook wij zijn zo aan de buurt. We moedigen elkaar nog wat aan en met vier sloepen op een rij klinkt het startschot. Met dik 3 roei-uren in het vooruitzicht gaan we snel van start en op naar de eerste brug. Maar aangekomen bij de eerst brug gaat het meteen al fout. Twee sloepen voor ons die net iets eerder bij de brug aan komen raken met de riemen verstrik en liggen nu bijna stil voor ons; boord aan boord onder de brug. De stuurman stuurt onze sloep achterop en we geven zo de witte beer een zetje om zo gezamenlijk onder de eerste brug door te scharrelen.. Zo de grachtenrace is begonnen.

We roeien langs de IJhaven  en gaan zo het Amsterdam rijnkanaal op. Het tempo zit er goed in en met een mooi regelmatige slag van 30 slagen per minuut verlaten we het kanaal en gaan  de nauwe wateren in. Met nog steeds vlak voor ons de witte beer. Die laten we niet zomaar gaan. Maar na het passeren van de zoveelste brug moeten we ze even laten gaan, omdat we bij het redden van onze vlag verkeerd uitkomen na de brug en de kant raken.

Na deze actie is iedereen zo scherp dat we binnen de kortste keren weer achter ze zitten en zelfs kunnen inhalen. Zo die zijn we kwijt. Op naar het Olympische stadion die we na ruim anderhalf uur passeren; de wedstrijd is nu ècht begonnen. We beginnen het al in ons lichaam te voelen, maar we zijn er nog lang niet. Hier en daar passeren we wat sloepen , want ons tempo blijft hoog; iedereen voelt zich goed en de slagen worden steeds sterker.

Na het lange, rechte stuk waar geen einde aan lijkt te komen, belanden we in de echte grachten. Veel mensen aan de kant, maar ook veel te veel sloepen voor ons. Dit wordt een drama; inhalen kan niet, maar wij willen er voorbij, want het gaat net zo goed. Op de plekken waar ook maar een beetje extra ruimte is, proberen we het. Alles uit de kast, want daar is alweer een brug. Één voor één pakken we wat sloepen, maar vaak moeten we stoppen met roeien om niet op de andere sloepen te knallen.

Wij worden wilder en wilder. En in de Anthonie-sluis gaat het echt mis. Een damessloep komt vast te liggen en de een na de andere sloep knalt er bij op; er wordt geschreeuwd, gescholden aan elkaars riemen getrokken, maar na enige tijd verlaten we dan uiteindelijk de sluis. Deze tijd kunnen we nooit meer goed maken, maar met al onze kracht die we nog hebben geven we het niet op en dat na ruim twee en half uur roeien We passeren diverse bruggen, hier en daar nog wat dames sloepen en maken ons klaar voor het laatste stuk.

De laatste lootjes wegen het zwaarst is het gezegde en dat geld zeker bij het roeien. Met bijna geen kracht meer in de armen, roeien we over de Ouwe Schans naar het Oosterdok. We zetten onze eindsprint in, wanneer we het grote gebouw NEMO zien. We zijn er bijna; met onze laatste kracht proberen we nog wat sneller te gaan, maar iedereen is op we hebben alles al gegeven.

En ja; daar klinkt eindelijk het signaal van de finish. We hebben het weer geflikt; de grachtenrace van Amsterdam 2010 staat op onze naam!

En met een eind tijd van 3:06 uur mogen we toch best tevreden zijn met zo veel tegenslagen onderweg. Maar dit was wel echt een grachtenrace om niet snel te vergeten. We hebben er met elkaar voor gevochten en er een super race van gemaakt. En die middag hebben we zeker al die biertjes dubbel en dwars verdient!

Met dank aan:

Wiebe Anema (stuurman)
Jacob Botke (SB1)
Hilze Bosch (BB1)
Tseerd Kraneburg (SB2)
Marcel Oosterkamp (BB2)
Casper Kruizinga (SB3)
Ger Pereboom (BB3)
Hans Kerkhof (SB4)
Bernard Wiegersma (BB4)

Aan het begin van de avond is de uitslag bekend gemaakt van de in totaal 137 sloepen is de Wetter Fretter op de 42e plek uitgekomen. Wij zijn hier als team dan ook totaal niet ontevreden over.

Groeten Marcel Oosterkamp